Is dit alles?!

Ondertussen al weer drie weken terug in onze koude kikkerlandje, wil ik toch nog even iets posten over onze vakantie in Afrika. Dus bij deze wat diverse foto’s van onderweg.

We hebben veel wildlife gezien en werden kinderlijk enthousiast van de olifanten, neushoorns (op z’n Prins Bernards’ uitspreken a.u.b.), walvissen en giraffes. Maar ook de nachtelijk tochten in Maputaland om loggerhead en leatherback schildpadden van ruim 1,5 meter te zien nesten maakten veel indruk.

Verder is me vooral het lekkere weer én het heerlijk eten en drinken bijgebleven. Ik ga graag nog eens langer terug naar de regio Stellenbosch met z’n fantastische wine estates!

Maar genoeg gekletst - hier zijn de pictures…

Beweeg de muis over één van de kleine plaatjes voor een vergroting

Er wordt vrolijk doorgebouwd:

Aan de pleinkant (voordeur)

Aan de waterkant (terras)

Ik wilde altijd al eens naar Berlijn, maar het kwam er nooit van. Een bruiloft van Edwins collega bood nu echter een uitgelezen kans om toch eens oostwaarts te reizen. Berlijn in 12 pics:

(van links naar rechts; van boven naar beneden; en in volstrekt achronologische volgorde met dank aan dit fantastische software-pakket…)

1. De gloednieuwe kantoren van Angela Merkel gezien van een rondvaartboot.
2. Verschil moet er wezen.
3. Het Joods Museum van architect Libeskind.
4. Kunstwerk Shalechet (Fallen Leaves). Door over de ijzeren hoofden te lopen jammeren ze je toe. Erg indrukwekkend.
5. The Garden of Exile.
6. Us @ The Wedding
7. Reichstag. (Nee, niet op de koepel geweest - geen zin in rijen…)
8. Het bruidspaar.
9. Fernsehturm. (Ook niet op geweest - zie commentaar Reichstag.)
10. Brandenburger Tor.
11. Berliner Dom.
12. Joods Monument.

Verder niet op de foto, maar ook erg indrukwekkend vond ik: de Gedächtniskirche, het Mauer-museum, Berliner weisse met kersensiroop, de worsten van 40 centimeter, de kapsels van de mensen die we tegenkwamen, de giga-warenhuizen waarvoor ik nog wel een keertje terug zou willen, onze hoteldouche zonder ophanghaakje, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Berlijn was super en 2 dagen zijn eigenlijk te kort. To be continued dus maar!

Afgelopen weekend deden wij in Vries hetzelfde als de rest van Nederland: lekker bbq-en in de achtertuin. (Even terzijde, maar zou het niet zo kunnen zijn dat we met al dat bbq-en die onweersbuien boven ons landje opwekken?…) Het was een applausje waard dat we alle familieleden op hetzelfde momemt in deze tuin wisten te verzamelen en dat werd dan ook gevierd met champagne. Bij deze een kleine sfeerimpressie:

De Dames - te weten v.l.n.r. Noa, beppe Sjieuwke, Carina, en ikzelf

Rick leeft zich uit op een stokbroodje

Wat een schatje - Noa! (En dol op sate-saus)

Sander en Sjieuwke - proost!

Edwin en Rick drinken samen een glaasje…

N.b. Mijn vader was zeker ook wel aanwezig, maar was als Hoofd BBQ niet te fotograferen door de rookwolken heen… Volgende keer beter, pa!

Vandaag was het open dag op de bouwplaats en konden we voor het eerst eens in ons toekomstig huis staan. Raar gevoel gaf dat wel! Leuk was het ook om alvast wat buren te spreken. Dat blijken veel frisse, jonge gezinnen te zijn. Lijkt een gezellig buurtje te worden

De bouwvakkers schieten ondertussen lekker op. De slaapkamer-verdieping heeft nu ook al een betonnen vloer.

Kijk ze eens stralen in de keuken-to-be…

Mijn manager had bedacht dat het wel leuk zou zijn als ik geinterviewd werd voor het krantje van Philips Intellectual Property and Standards (u weet wel - de patentenclub waar ik sinds een maandje of 8 werk). Het resultaat wil ik jullie natuurlijk niet onthouden, maar ik zal het verhaal wat inkorten om verslapping te voorkomen. Kortweg gaat het verhaal over hoe je mensen omtovert tot zogenaamde Top Class People, oftewel fijne Flipse-werknemers.

Er bleek ook een fotosessie aan het artikel vast te zitten en raad eens wie er in die foto de Top Class persoon was?

Juist!

 

Is dat hilarisch, of niet?! Haha!

De afgelopen week van hard werken, eindigde zaterdag heerlijk in het Zeeuwse zonnetje. We genoten met volle teugen van het Concert at Sea op de Brouwersdam. Een soort ‘Skik op Erica’ maar dan ietsje groter: een lokale band (BLØF) die met vriendjes een muzikaal feest bouwt. En dat waren niet de misselijkste vrienden…

De middag begon met een walk down memory lane voor Edwin - met een uurtje The Scene. Wat Skik voor mij was, is The Scene voor Edwin geweest en dus wist hij elke liedje woordelijk mee te zingen. Zelfs het feit dat nog slechts 2 originele bandleden op het podium stonden, mocht de pret niet drukken. En ik zelf genoot in elk geval wel van gouwe-ouwen zoals ‘Blauw’ en ‘Iedereen is van de wereld’.

Daarna mocht Krezip aan de bak. Het was al een aantal jaren geleden dat ik ze voor het laatst zag, maar nog net zo leuk! Zeker de Fleetwood Mac cover ‘You Can Go Your Own Way’ rockte de dam af. Maareh, sinds wanneer heeft dat lieve meisje van ‘I would stay’ zo’n mega-tattoo op haar onderarm? Laat me alsjeblieft geloven dat het een kauwgomplaatje was…

Next was het de beurt aan de gastheren van BLØF zelf. En hoewel het me wat jaren gekost heeft om de zeeuwse kost te verteren, ben ik na hun laatste album Umoja helemaal om. Een kippenvelmomentje bij ‘Omarm me’ en genieten bij ‘Donker Hart’. Alleen jammer dat ze ach-wat-was-Cuba-toch-mooi ‘Hemingway’ niet speelden. Maar een mens kan niet alles hebben.

Wel kregen we nog de Counting Crows met de geweldige Adam Duritz. Dat ze eerder die dag al in Nijmegen hadden gespeeld, was niet te merken: met 200% inlevingsvermogen werd nummer na nummer ten gehore gebracht. Klein minpuntje was wel, dat het in het begin vooral nieuwe nummers betrof, die het publiek niet kende. Dus vertrokken de mensen al bij bosjes. Fijn, die extra ruimte. Topper van deze set was wat mij betreft ‘Round here’. Bij ‘Mr. Jones’ zat ik helaas op een Dixie - kilometers van het podium vandaan - dus die zal ik nog eens op YouTube zoeken.

Daarna was de koek nog niet op, want de mannen van BLØF en CC hadden ook samen nog wat liedjes ingestudeerd. Het plezier was groot en evenzo de bewondering van het gezicht van Pascal J. richting Adam D. Bijna genant dat je op je eigen feestje zo tegen iemand op staat te kijken. Maar het zij hem vergeven, want de man was ook wel erg op dreef.

Tegen enen klonken dan toch de laatste klanken en slenterden wij langzaam richting de bus. Die nacht sliepen wij onrustig door zere voeten, een verbrand hoofd, een glaasje rosé te veel en vooral véél mooie muziek-flarden die nog lang zullen blijven hangen.

Volgend jaar zijn wij zeker weer van de partij!

Het gaat nu best snel op de bouw. De tweede vloerlaag zit er al op, zoals te zien op onderstaande foto’s. En een mooie tuin begint ook al vorm te krijgen!

Gelukkig - we hebben de reis door IJsland overleefd! Geen aardbevingen en ook de vulkanen hebben zich gedeisd gehouden. Bij deze maar een klein reisverslag van onze belevenissen in het land van de 3 W’s: Wind, Water en Worst. De eerste twee zullen nog wel uit de foto’s blijken; de W van Worst was voor mij een grote verrassing. Hét IJslandse gerecht bleek niet vis of lam te zijn, maar een ordinaire hotdog, ook wel ‘pylsar’ genoemd. Natuurlijk was ik daar niet vies van! (En nog fijn voor de portemonee ook.)

De W van water dan. Zoals bijvoorbeeld de vele watervallen (Foss in IJslands) met als gigant Gulfoss.

En de spectaculaire geiser Strokkur.

Een eenzaam kerkje onderweg. Een typisch IJslands beeld.

Þingvellir.

On the road picture.

Het strand van dé grootste plaats in Zuid-IJsland: Vic (1500 inwoners). Echt wel de place to be.

Kleffe hap. (Nee. Geen huwelijksaanzoek.)

Nog eentje dan, omdat Vic zo mooi was.

Watervalletje op weg naar National Park Skaftafell, wat aan het einde van de wereld ligt.

Jökulsarlon. Een gletsjermeer aan de voet van de enorme Vatnajökull gletsjer. Prachtig.

Na een tijdje (soms jaren) drijven de ijsbergen naar zee en eindigen dan vaak op het strand.

Het waait en regent er wel hard. Lastig zo’n poncho!

Dan nog maar eens een waterval. Deze heet toepasselijk Swartifoss.

En dan op de laatste dag natuurlijk relaxen in de Blue Lagoon. Een briljant natuurbad, waar je in restwater van een geothermische installatie kunt dobberen.

Aan dat geothermische water kleven overigens ook wat nadelen. Het is natuurlijk geweldig dat heel Reykjavik op deze groene energie wordt gestookt, maar douchen in rotte-eieren-lucht is echt niet prettig.

Ook erg jammer was onze whale-sighting-trip van 3 uur waar wij precies 0 vissen waarnamen. Voor het gemak hadden de PR-mensen dolfijnen ook maar vast tot de walvisachtigen gerekend, zodat onze kansen op een sighting flink stegen, maar het mocht niet baten. Gelukkig mogen we het komend jaar nog opnieuw mee op een gratis, nieuwe tocht. Voor wie nog wil nog gaan - kaartjes zijn bij mij op te halen.

Daarentegen was ik zo blij als een kind met het zien van de grappige papegaaiduikers - je kent ze wel. Dit diertje is het symbool van IJsland, maar ik zag op de verschillende menukaarten, dat ze net zo populair zijn als de pylsars. Raar volk die IJslanders.

Kan ik verder nog opmerken dat het in IJsland rond deze tijd nooit donker wordt en dat zoiets erg verkwikkend kan werken. Een Philips Wake-Up light is er niks bij. Dus kunnen wij nu weer verkwikt aan het werk. Hoera.

Jawel: Ons toekomstig huis heeft al een adres en twee muren!